ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ (18)

Ήταν το πιο γλυκό φιλί απ’ όλα. Όταν τέλειωσε χαμογελούσαν ευχαριστημένοι και αν δεν άκουγαν τη φωνή του κύριου Κοσμά ίσως και να μη τέλειωνε.

-Καλώς τον Παύλο. Τι έγινε παιδί μου, μας πεθύμησες  από χθες; Έδειξε με το δάχτυλο του τη Μαρίνα και γέλασε. Γέλασαν όλοι μαζί. Ο Παύλος σταμάτησε πρώτος.

-Λοιπόν, εγώ πρέπει να σας χαιρετήσω, γιατί το απόγευμα φεύγω για Θεσσαλονίκη λόγω δουλειάς.

-Μέχρι εκεί έφτασε η χάρη σου; Ρώτησε ο Κοσμάς.

-Ναι φτιάχνουμε ένα εμπορικό κέντρο και πρέπει να είμαι εκεί από Δευτέρα ως Παρασκευή. Κοίταξε λοξά τη Μαρίνα κι εκείνη πήρε το μήνυμα.

-Έλα να σε πάω μέχρι έξω, γιατί πρέπει ν’ ανέβω σπίτι.

-Ναι έρχομαι. Χαιρέτησε τον Κοσμά και την ακολούθησε.

-Μαρίνα όπως είπαμε, Σάββατο πρωί θα περάσω να σε πάρω.

-Ναι θα σε περιμένω.

-Να προσέχεις.

-Κι εσύ.

Τον ένιωσε πιο ήρεμο και πιο πολύ κοντά της. Ανέβηκε πάνω και η Κική μόλις την είδε, άρχισε να φωνάζει:

-Επιτέλους, φιλενάδα απελευθερώθηκες .

-Τι εννοείς;

-Καλέ, τι φιλί ήταν αυτό; Εγώ και κόντεψα να λιποθυμήσω.

-Κική μας παρακολουθούσες;

-Όχι μωρέ, δεν έβρισκα το κινητό μου και νόμιζα ότι το άφησα κάτω και κατέβαινα να δω, αλλά μόλις σας είδα δεν ήθελα να σας διακόψω.

-Α, μάλιστα.

-Τι δε με πιστεύεις;

-Σε πιστεύω, σε πιστεύω.

-Για πες τι λέγατε;

-Θέλει να πάω μαζί του στο Πήλιο το άλλο σαββατοκύριακο.

-Εσείς το προχωρήσατε πολύ, στο Πήλιο θα συμβεί το μοιραίο;

-Ποιο μοιραίο, τι εννοείς;

-Καλέ για το ερωτικό μιλάω, δε κρατιέται ο άνθρωπος.

-Κάνεις λάθος, για μεταφράστρια με θέλει.

-Τώρα αλήθεια πες μου, αυτό πιστεύεις; Γιατί μάλλον αυταπατάσαι.

-Δε μπορεί αφού μου είπε για τους γερμανούς που ενδιαφέρονται για το σπίτι του.

-Ναι καλά τον πιστέψαμε, πάντως μπράβο του που το σκέφτηκε.

-Δε νομίζω ότι λέει ψέματα, δεν είναι τέτοιος άνθρωπος.

-Τέλος πάντων, τι να πω μπορεί να τα συνδυάσει και τα δύο.

-Ωχ φτάνει Κική, με άγχωσες.

-Για άκου να σου πω, θ’ αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο, ζήστο και ότι γίνει. Αν κι εγώ πιστεύω ότι είστε γεννημένοι ο ένας για τον άλλο.

-Εσύ πια, όλα τα ξέρεις.

-Βρε ακούς τι σου λέω; Κοίτα να φτιάξεις μια περιποίηση σώματος, μια αποτρίχωση και λίγο το μαλλί.

-Μα έτσι θα νομίζει ότι τον προκαλώ.

-Δεν προκαλείς τίποτα, τα θέλουν αυτά οι άντρες.

-Μήπως να ντυθώ και δώρο να τ’ ανοίξει; (Είπε ειρωνικά η Μαρίνα)

-Όχι κι έτσι, αλλά ένα καινούργιο σέξι σετ εσωρούχων δε θα ήταν άσχημη ιδέα.

-Κική φτάνει, έλεος.

-Παιδί μου ο έρωτας σας θα είναι σαν έκρηξη ηφαιστείου.

-Ναι και με τη λάβα θα βάλουμε φωτιά στο Πήλιο.

-Στο Πήλιο όχι, αλλά στο κρεβάτι του σίγουρα.

Άρχισαν να γελούν ασταμάτητα. Πολύ γέλιο σκέφτηκε η Μαρίνα.

-Αχ ας μας  βγει σε καλό.

-Άντε όλα καλά θα πάνε μη το γρουσουζεύεις. Έλα τώρα να δούμε τι πράγματα θα φέρουμε από την αποθήκη για να βολευτούμε όταν θα έρθουν οι γονείς σου. Σε δυο βδομάδες έρχονται.

-Δίκιο έχεις τους ξέχασα. Τους πεθύμησα πολύ.

-Η μαμά σου γνωρίζει για τον Παύλο;

-Όχι οι γονείς μου ακόμη νομίζουν ότι είμαι με το Δημήτρη.

-Δε νομίζεις ότι πρέπει να τους προετοιμάσεις;

-Ναι έχεις δίκιο θα μιλήσω με τη μαμά μου στο τηλέφωνο.