«Ο ΝΙΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ» (ΜΑΘΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ)

Η Ζαφειρούλα, ένα  γλυκό κορίτσι από  ένα χωριό, επισκέφτηκε για  πρώτη φορά, τον φίλο της το Νίνο στην πόλη.
Όταν την είδε ο Νίνο την αγκάλιασε και της είπε:
-Ζαφειρούλα, επιτέλους ήρθες και στην πόλη μου, όλο εγώ ερχόμουν στο χωριό σου!
-Ναι ήρθα, αλλά τρόμαξα πάρα πολύ όταν φτάσαμε.
-Γιατί τρόμαξες;
-Γιατί εδώ όλα πηγαίνουν πολύ γρήγορα και γίνεται χαμόοοοοοοοοος.
-Χα, χα, Ζαφειρούλα έχεις πολύ πλάκα.
-Μη  γελάς  Νίνο, είναι σοβαρό το θέμα.
-Καλά, καλά άσε τώρα το θέμα και πες μου είναι αλήθεια αυτό που είπε η μαμά σου; Θα καθίσετε μια βδομάδα;
-Ναι αλήθεια είναι.  
Άρχισαν να χοροπηδούν  και οι δυο χαρούμενοι και να φωνάζουν "γιούπιιιι!". Ο Νίνο σταμάτησε και της είπε:
-Ωραία, έλα πάμε να σου δείξω το δωμάτιο μου. 
Προχώρησαν  προς τα κει.
-Νίνο, έχετε μεγάλο σπίτι αν και είστε ψηλά, είπε η Ζαφειρούλα.
-Κι εσείς μεγάλο έχετε.
-Ναι αλλά ακουμπάει στη γη. 
Μόλις είδε τα παιχνίδια του Νίνου είπε: 
- Πω, πω δεν ήξερα ότι είχατε μαγαζί με παιχνίδια.
-Όχι δεν έχουμε μαγαζί  Ζαφειρούλα, αυτά είναι τα παιχνίδια μου.
-Σοβαρά μιλάς; Αυτά είναι πάρα πολλά.
-Ε, όχι και πολλά, εσύ πόσα έχεις;
-Έχω τη φάρμα με τα ζωάκια μου, τις κούκλες με τα ρούχα τους και τα παραμύθια μου.
-Τα παραμύθια δεν είναι παιχνίδια. Δε βαριέσαι μόνο μ’ αυτά;
-Εγώ καλά-καλά δεν προλαβαίνω να τα παίξω, γιατί παίζω με τους φίλους  μου, κρυφτό, κυνηγητό, μήλα και πολλά άλλα. Εσύ δεν παίζεις έξω με τους φίλους σου;
-Όχι, δεν μ’ αφήνει η μαμά μου, γιατί έχει πολλά αυτοκίνητα και τρέχουν πολύ.
-Ναι, ναι τα είδα. Άντε πάμε να δούμε τα παιχνίδια σου, γιατί είναι πάρα πολλά και δε θα προλάβουμε.
Μόλις πήγε η Ζαφειρούλα ν’ ανοίξει ένα παιχνίδι ο Νίνο φώναξε:
-Μη , πρόσεχε, άστο αυτό, θα το σπάσεις.
Η Ζαφειρούλα  το άφησε και πήρε ένα άλλο. 
Ο Νίνο πάλι φώναξε:
-Μη, μη, πρόσεχε τι κάνεις θα σου πέσει, άστο αυτό.
Η Ζαφειρούλα το άφησε κι  αυτό. Πήγε λίγο πιο πέρα και έπιασε ένα άλλο. Ο Νίνο πάλι τα ίδια:
-Μη σου λέω, είσαι τσαπατσούλα,  θα το χαλάσεις.
-Ουφ, βαρέθηκα και τι είναι  αυτή η «τσαπαστούλα», με κοροϊδεύεις; Μαμάααααα, θέλω να φύγουμε. 
Η Ζαφειρούλα έτρεξε στη μαμά της κλαίγοντας:
-Μαμά, ο Νίνο με είπε τσαπαστούλα. Η μαμά της τη ρώτησε:
-Τι τσαπαστούλα, τι είναι αυτό; Τι πάθατε;
Ο Νίνο έτρεξε κι αυτός από πίσω της και απάντησε:
-Εγώ τσαπατσούλα είπα.
Η Ζαφειρούλα έκλαιγε δυνατά και ήθελε να φύγει. Ο Νίνο άρχισε να στεναχωριέται που ήθελε να φύγει η φίλη του, το είπε στη μαμά του κι εκείνη τον συμβούλεψε να της ζητήσει συγνώμη και να την παρακαλέσει να μείνει. Ο Νίνο σκέφτηκε πως αν έφευγε η Ζαφειρούλα, θα έπαιζε πάλι μόνος του και θα βαριόταν, έτσι αποφάσισε και της ζήτησε συγνώμη. Η Ζαφειρούλα νευριασμένη  του είπε:
-Σε συγχωρώ, αλλά το όνομα μου είναι Ζαφειρούλα όχι τσαπαστούλα, άκουσες;
-Τσαπατσούλα το λένε.
-Αυτό, σε συγχωρώ όμως γιατί είσαι φίλος μου.
Όλη τη βδομάδα έπαιξαν, γέλασαν  και πέρασαν πολύ ωραία. Ο Νίνο ενθουσιασμένος  της χάρισε μερικά από τα παιχνίδια του, όταν έφευγε και εκείνη του είπε:
-Σ’ ευχαριστώ Νίνο, θα τα παίξουμε όλα μαζί όταν έρθεις στο χωριό.
Αποχαιρέτησαν  ο ένας τον άλλον και ήταν λυπημένοι που θα χώριζαν. Ο Νίνο όταν πήγε στο δωμάτιο του, διαπίστωσε ότι δεν του έλειπαν τα παιχνίδια του, αλλά η Ζαφειρούλα, η φίλη του.